Een bewoner loopt rustig door de gang, pakt zijn jas en wandelt naar buiten. Niemand heeft het direct in de gaten. Voor zorginstellingen waar mensen met dementie wonen, kan dat een lastige situatie opleveren. Hoe geef je bewoners voldoende bewegingsvrijheid zonder hun veiligheid uit het oog te verliezen? Een dwaaldetectiesysteem op wifi kan helpen om medewerkers tijdig te waarschuwen. Maar hoe werkt zoiets in de praktijk?
Waarom verlaten sommige bewoners onverwacht het gebouw?
Mensen met dementie kunnen moeite hebben om hun omgeving te herkennen. Een bewoner denkt bijvoorbeeld dat hij naar zijn werk moet, terwijl hij al jaren met pensioen is. Een ander wil naar huis, ook al woont diegene inmiddels in een zorginstelling. Dat gedrag komt niet altijd voort uit onrust. Soms heeft iemand simpelweg behoefte aan beweging. Voor zorgmedewerkers is het belangrijk om te begrijpen waarom iemand wegloopt. Een gesloten deur lost namelijk niet automatisch de oorzaak op.
Hoe werkt dwaaldetectie binnen een zorginstelling?
Bij dwaaldetectie draagt een bewoner vaak een klein apparaatje, bijvoorbeeld aan een polsband of kledingstuk. Het systeem kan signaleren wanneer iemand een vooraf ingestelde zone verlaat. Denk aan een afdeling, gang of buitendeur. Vervolgens ontvangt een medewerker een melding. Die kan controleren waar de bewoner is en beoordelen of ondersteuning nodig is.
Welke rol speelt het wifinetwerk?
Een zorginstelling heeft vaak al een uitgebreid netwerk voor computers, telefoons en andere apparatuur. Toch betekent dat niet automatisch dat het netwerk geschikt is voor dwaaldetectie. Vooral gangen, trappenhuizen en buitendeuren verdienen aandacht. Daar moet een melding immers goed kunnen worden doorgegeven.
Ook technische ruimtes en oudere gebouwdelen kunnen problemen opleveren. Dikke muren en metalen constructies beïnvloeden soms de draadloze verbinding. Op https://whyless.nl/ is informatie te vinden over draadloze communicatietechnologie en toepassingen binnen zorgomgevingen. Bij het beoordelen van een systeem is het verstandig om niet alleen naar de apparatuur te kijken. Ook netwerkbeheer, onderhoud en de opvolging van meldingen spelen mee.
Hoe voorkom je onnodige alarmmeldingen?
Een systeem dat voortdurend waarschuwingen geeft, kan behoorlijk vermoeiend worden. Medewerkers moeten immers iedere melding bekijken. Wanneer bewoners regelmatig zonder risico door bepaalde ruimtes lopen, kan een te streng ingestelde detectie voor veel onnodige alarmen zorgen. Daarom is het belangrijk om zones zorgvuldig in te stellen. Een bewoner mag bijvoorbeeld zelfstandig naar de gezamenlijke woonkamer, maar heeft begeleiding nodig bij het verlaten van het gebouw.
Wat betekent dwaaldetectie voor de privacy van bewoners?
Technologie kan medewerkers ondersteunen, maar bewoners houden recht op privacy en bewegingsvrijheid. Daarom moet duidelijk zijn welke gegevens het systeem verzamelt, wie die kan bekijken en hoelang informatie wordt bewaard. Ook moet worden beoordeeld of de inzet van dwaaldetectie noodzakelijk en passend is. Afhankelijk van de situatie kan de Wet zorg en dwang van toepassing zijn.
Hoe maak je dwaaldetectie onderdeel van de dagelijkse zorg?
Een technische melding heeft pas waarde wanneer iemand erop reageert. Maak daarom duidelijke afspraken over wie alarmen ontvangt en hoe medewerkers handelen. Test ook wat er gebeurt tijdens een netwerkstoring of wanneer een medewerker tijdelijk niet bereikbaar is. Bespreek opvallende situaties tijdens de overdracht. Zo kunnen collega's herkennen wanneer een bewoner vaker naar buiten probeert te gaan.
Geef een reactie